باب في حكم العيب
الجزء ١٥ · صفحة ٢٧١وَكُلُّ عَيْبٍ يُرَى لَزِمَ الْبَائِعَ قَصْدُهُ وَوَضْعُ يَدٍ عَلَيْهِ وَإِخْبَارٌ لِمُشْتَرٍ أَنَّهُ عَيْبٌ ، وَلَا يُجْزِيهِ وَاحِدٌ فَقَطْ ، وَصَحَّ ، قِيلَ : إنْ عَرَفَهُ مُشْتَرِيه بِلَا إخْبَارِ بَائِعٍ ، وَيُجْزِي وَصْفٌ فِيمَا لَا يُرَى مَعَ إخْبَارٍ بِهِ ، وَقِيلَ : لَا يَلْزَمُهُ أَنْ يُخْبِرَ بِمَا يُرَى .
S
٧٬٢٧١ / ١٧٬٤٣٨